We spraken Rai Vloet over ‘avondje NAC’, Depay en zijn passie voor fashion

Afgelopen zomer maakte hij de overstap van PSV naar NAC en in de eerste wedstrijden was hij direct belangrijk. Inmiddels staat de teller op 4 doelpunten en dus lijkt Rai Vloet zijn draai aardig gevonden te hebben in Breda. We spraken de stijlvolle, aanvallende middenvelder, die naast een professional ook vooral een ontzettende liefhebber blijkt te zijn: “Het geeft zo’n kick om in het Rat Verlegh Stadion te spelen. Elke thuiswedstrijd is gewoon echt genieten.”

De eerste maandjes in Breda kennen ups & downs. Hoe bevalt het?

Prima tot nu toe. Ik ben goed opgevangen vanaf het eerste moment. NAC is een warme club. Wat dat betreft is er niet veel verschil met PSV. Dat is waarschijnlijk toch dat Brabantse wat mij goed past.

Merkte je dat de supporters van NAC hoge verwachtingen van je hadden?

Ik houd me daar niet echt veel mee bezig, met de verwachtingen. Ik probeer gewoon het best mogelijke te brengen. Mijn verleden bij PSV brengt in die zin geen extra druk mee ofzo. Wel merk je na de twee goals tegen Groningen dat iedereen direct enthousiast en heel positief is. Je wordt dan ook wat sneller herkend in de stad. Maar dat vind ik niet erg hoor, ik was dat natuurlijk wel al gewend in mijn PSV-tijd. Ik ben er van jongs af aan mee opgegroeid. Het is niet meer echt nieuw.

Hoe dubbel was die legendarische 0-2 overwinning op Feyenoord voor je? Je miste deze door een schorsing.

Allereerst ben je natuurlijk super blij dat we daar winnen en de 3 punten pakken, maar daarna denk je toch ook wel even van ‘hier had ik ook wel graag bij willen zijn’. Dan is zo’n schorsing toch wel erg zuur. Maar het gevoel van blijdschap overheerst wel hoor.

Je mist die wedstrijd om een rode kaart. Ben je een hardere voetballer geworden in de laatste jaren?

Nee, dat is niet het geval. Ik ben als speler nooit veranderd. Ik heb nooit veel kaarten gepakt. Dat het nu toevallig twee keer vervelend uitpakt, en dat mensen erover beginnen te praten, dat is meer pech. Ik heb mijn eigen speelstijl en die hanteer ik overal. Stijn Vreven is wel een trainer die mannelijkheid van ons verlangt. We mogen de duels niet schuwen, maar hij zegt natuurlijk niet dat je een tegenstander moet trappen. Erin vliegen mag wel.

Hoe lang was het voor jouw gevoel duidelijk dat PSV niet verder met je wilde?

Eigenlijk in de zomer van 2016 al wel. Mijn verhuurperiode bij Cambuur was niet verlopen zoals ik wilde en toen merkte ik wel al een beetje dat het moeilijk ging worden. Ik besefte toen dat er een seizoen moest komen waarin ik alles moest gaan spelen. In de Eredivisie was ik daar niet zeker van, dus heb ik uiteindelijk voor FC Eindhoven gekozen. Daar draaide ik een goed seizoen. Mede daardoor zit ik nu hier. Het voelt goed dat ik de juiste keuzes heb gemaakt.

Hoe voelde het vertrek uiteindelijk, na 12 jaar PSV?

Natuurlijk doet dat wel pijn. Ik heb daar inderdaad mijn halve leven gespeeld. Mijn doel was om bij PSV te blijven en door te breken. De club was mijn thuis, ik heb veel vrienden en ken iedereen binnen de club. Van de jeugd en zelfs de mensen van het stadion. Maar op een bepaald moment moet je voor je carrière kiezen. Revanchegevoelens heb ik niet, maar de drang om me te bewijzen is er zeker.

Jullie stadion is de helft van dat van PSV, maar de sfeer is hier in Breda wellicht een tikje heftiger. Hoe ervaar jij dit verschil?

Daar heb je gelijk in. De Champions League avonden bij PSV zijn natuurlijk fantastisch, dan zijn de supporters 90 minuten lang aan het zingen. Hier in Breda is dat elke wedstrijd. Dat waardeer ik heel erg. In voor- en tegenspoed staan ze achter het elftal. Ik miste die wedstrijd in De Kuip dus, maar ik baalde nog meer dat ik die wedstrijd erna thuis tegen ADO miste. Zo’n kick geeft het om in het Rat Verlegh Stadion te spelen. Elke thuiswedstrijd is gewoon echt genieten. Qua sfeer zitten we zeker in de top 3 van Nederland. Momenteel misschien wel top 1, haha.

Bij De Tafel van Kees gaf je aan dat je wel eens te gemakkelijk kon worden. Hoe zorg je ervoor dat je scherp en gemotiveerd blijft?

Ik heb daar met Cocu over gesproken. Hij gaf complimenten, maar benadrukte dat ik altijd focus moest houden en nooit verslappen. Hij heeft dat er wel bij me in gekregen. Cocu doet dat zonder te schreeuwen en dergelijke. Maar binnen de kleedkamer zegt hij wel gewoon zijn ding en wat hij denkt. Stijn Vreven is natuurlijk wel een wat andere trainer. Hij is erg fanatiek en verbaal wat meer aanwezig. Dat is zijn manier om iedereen scherp te houden. Ik vind het wel fijn zo, maar toch heb ik niet echt een voorkeur voor een bepaalde stijl. Ik wil een trainer die vrijheid geeft, maar ook kort en fel is. Zo lang hij maar open en eerlijk is.

Op sociale media zie je overduidelijk dat fashion ook een passie van je is. Hoe is dat ontstaan?

Het is gewoon een beetje hoe ik zelf in elkaar zit. Het is een beetje vanzelf gegaan en heb ik er een scherp oog voor gekregen. Bij PSV kreeg bijna elke speler kleding van sportmerken als Nike en adidas, maar na het voetbal hadden we het wel regelmatig over fashion. Iedereen heeft zo zijn eigen stijl, die heb ik ook. Natuurlijk doe je wel inspiratie op, maar ik kan niet zeggen dat mijn stijl specifiek op die van een ander lijkt. Qua kledingkeuze pas ik me graag aan naar gelegenheid of activiteit.

Bij PSV had ik het vaak met Locadia over kleren en gingen we samen shoppen. Nu doe ik dat met Nigel Bertrams. Dat vind ik wel leuk. In Eindhoven ging ik vaak naar AVE store. En soms ook Mensroom. Een favoriet merk heb ik niet echt, maar DSQUARED en Givenchy vind ik vaak wel nice. Ik let meer op hoe de kleding eruit ziet, iets minder op welk merk het is.

In de media willen ze daar nog wel eens flauw over doen. Een goed voorbeeld is de hoed van Memphis, een bekende van je. Hoe kijk jij daar tegenaan?

Ik ken Memphis heel goed en als hij in Nederland is spreken we altijd even af. Hij is iemand die draagt wat hij mooi vindt, zonder verder enige betekenis. Hij vindt die hoed gewoon mooi, maar mensen doen alsof hij zich hierdoor niet meer met voetbal bezig houdt. Dat is gewoon bullshit. Ik ken hem en hij is 110% gefocust op voetbal. Het is een echte prof, maar ik denk dat men gewoon graag zijn naam noemt in de media. Als hij die hoed niet had gedragen, denk jij dat hij die dag erna dan beter zou voetballen? Ik wil het zelfs omdraaien. Juist wanneer iemand zich graag goed kleedt en zich daar goed bij voelt dan zal hij eerder goed presteren dan wanneer hij niet in zijn vel zit.

Ben jij voorzichtig met wat je als voetballer op sociale media zet?

Ik houd veel gewoon voor mezelf. Afgelopen zomer hadden we een eigen cameraman bij ons, om de vakantie in Miami op een mooie manier vast te leggen. Ik had veel meer op instagram kunnen zetten, maar het meest houd ik gewoon voor mezelf. De cameraman had zelfs een hele aftermovie van 30 minuten gemaakt, maar dat is gewoon privé. Het is leuk om die over 50 jaar terug te kijken en er dan gewoon hard om te moeten lachen. Het is een leuke manier om goede herinneringen en momenten te bewaren.

Is NAC mogelijk ook een stapje terug om er later twee vooruit te zetten?

Dat is zeker mijn intentie en een reden waarom ik hier naartoe ben gekomen. Wat die twee stappen vooruit precies zal zijn is moeilijk te zeggen. Ik moet eerst zorgen dat ik die stap ooit kan gaan maken en een goede tijd bij NAC heb. Mezelf goed ontwikkelen. Eerst hard werken.

En is je geliefde PSV dan weer een mogelijkheid zijn?

Ja, dat zou heel leuk en mooi zijn.

Je staat nu op drie goals. Waar hoop je aan het eind van het seizoen ongeveer te staan?

Klopt, ik heb er nu drie in de competitie gemaakt en eentje in de beker. Ik wil er wel rond de tien maken in de competitie. Maar goals zijn niet het belangrijkste. Ik wil ook vooral goed spelen. Dan komen de goals vanzelf wel.

Eerder spraken we ook al Vloet’s teamgenoot Fabian Sporkslede. Hij had aan het begin van dit seizoen te maken met een heftige ‘blessure’ waarvan je waarschijnlijk nog nooit gehoord hebt.